De verdeling van de rode platen op het lichaam is niet voorgeschreven. Er zijn Welshen met veel rood en met weinig en de voorkeur is een kwestie van smaak. De zachte, sluike vacht is halflang met bevedering aan de benen, de ‘broek’ en de staart. Minimaal vier maal per jaar moet de vacht derhalve door middel van trimmen worden onderhouden. Daarnaast volstaat regelmatig kammen en borstelen.

Er is een aantal zaken dat een Welsh Springer onderscheidt van andere spaniels. Allereerst de typische lendenen (‘licht gewelfd’), de vorm van de oren (‘de vorm van een wijnblad’) en de rood-witte vacht, de enige toegestane kleuren. Een volwassen Welsh Springer weegt tussen de circa 19 en circa 25 kilo. Deze hond mag geen slanke, elegante spaniel zijn. Het uiterlijk van een Welsh Springer is dat van een stevige werkhond, aan wie af te zien is dat hij een dag in het veld kan doorbrengen. Sterk en gespierd zijn hier de trefwoorden.

Wat het formaat betreft zit de Welsh Springer Spaniel precies tussen de Engelse Springer Spaniel (groter) en de Engelse Cocker Spaniel (kleiner) in. Hij varieert van circa 46 tot circa 48 centimeter schofthoogte.

Temperament:

Net zoals het uiterlijk van een Welsh Springer is, moet ook zijn temperament zijn: vriendelijk, zachtaardig en betrouwbaar. De rasstandaard zegt: ‘vriendelijk van aard, geen sporen van agressie of nervositeit tonend.’ Een Welsh is een hond voor sportieve eigenaren, die van een flinke wandeling houden, in weer en wind. Alleen dan kan deze hond - bij voorkeur niet aan de lijn - zijn grote hoeveelheid energie kwijt en zal hij in huis rustig zijn. Een Welsh Springer is een jachthond; dat betekent dat de meeste van hen afgeleerd moet worden achter wild en andere zaken aan te jagen. Dit aangeboren jachtinstinct, gecombineerd met een uitstekende neus, vormen een wezenlijk deel van zijn temperament: alert, actief, intelligent en onvermoeibaar.

Een Welsh Springer is géén waakhond. Agressie of de lust tot verdedigen is in strijd met de rasstandaard. Een pup en een jonge Welsh Springer hebben een zeer consequente hand van opvoeden nodig, want ze kunnen enorm eigenwijs zijn, zeker in de puberteit. Sommige Welsh Springers hebben de neiging wat verlegen of teruggetrokken te zijn, andere daarentegen zijn extravert of brutaal. Beide vormen verdienen de aandacht bij de opvoeding.

De meeste Welsh Springers voelen zich uitstekend thuis in het gezelschap van kinderen of andere huisdieren, zeker als ze ermee zijn opgegroeid. Een Welsh Springer is een familiehond, dat wil zeggen dat hij gezelschap van mensen zeer op prijs stelt. Die eigenschap maakt het niet altijd even eenvoudig een Welsh Springer voor een aantal uren alleen te leren zijn.

Tekst: Ria Hörter, WSSC Nederland